www.joost-eerdmans.nl RSS

Wilders zal het LPFdebacle doen vergeten

Tweede Kamerverkiezingen - PVV hoort nu in het kabinet, CDA moet zich heruitvinden

Media en de grote partijen hebben integratie opnieuw genegeerd. De winst van de PVV moet zichtbaar zijn in een rechts droomkabinet, stelt Joost Eerdmans.

Lees hier het volledige artikel

Bron: NRC, 14 juni 2010

Capelle aan den IJssel meest hondvriendelijke gemeente

De Partij voor de Dieren heeft Capelle aan den IJssel uitgeroepen tot de meest hondvriendelijke gemeente van Zuid-Holland.

Volgens de partij zijn er tussen de gemeenten in Zuid-Holland grote verschillen in 'hondvriendelijkheid'. Capelle springt er uit omdat ze een dierenwethouder hebben, er voldoende uitlaatzones zijn waar honden kunnen rennen en spelen en verder hanteert de gemeente geen aanlijnplicht voor honden.

Wethouder Joost Eerdmans krijgt binnenkort van de Partij voor de Dieren een oorkonde uitgereikt voor het hondvriendelijke beleid.

Bron: TV Rijnmond

Knokken tegen de dadercultuur

Met slachtoffers en nabestaanden van geweldsdelicten wordt gesold, vindt Joost Eerdmans. De voorzitter van het Burgercomit� tegen Onrecht over de Nederlandse dadercultuur: �Slachtoffers willen erkenning en gerechtigheid.�

Met een stapel knipsels in de hand komt Eerdmans aanbenen. Hij heeft passages onderstreept en omcirkeld, aantekeningen in de kantlijn gekrabbeld. �Deze Quency M. vermoordde zijn ex-vriendin Sharifah met 52 messteken�, zwaait hij met een knipsel. �De rechtbank gaf hem acht jaar celstraf. Voor moord kon hij niet worden veroordeeld, omdat er geen sprake was van voorbedachten rade. Het was een opwelling. Een opwelling? In 52 messteken zeker. Dat is de samenleving toch niet uit te leggen.�

Eerdmans kan zich over elk artikel op zijn stapeltje wel opwinden. Vanwege de lankmoedigheid van het Openbaar Ministerie (OM) en de rechtspraak, maar ook omdat er met de slachtoffers en nabestaanden van geweldsmisdrijven wordt �gesold�. Daarom richtte hij vorig jaar zomer samen met Martin Roos en Jack Keijzer, die beiden een zoon verloren door een geweldsdelict, het Burgercomit� tegen Onrecht op. Dadergericht Het comit� zet zich in voor de rechten van nabestaanden en slachtoffers, of in Eerdmans� woorden: het niet-criminele deel van de samenleving. En dat is hard nodig in ons rechtstelsel, dat van oudsher dadergericht is. �Verdachten worden in de rechtszaal bijgestaan door een Knoops of een Moszkowicz. Als ze een slechte jeugd hebben gehad, houdt de rechter daar rekening mee. Vervolgens worden daders opgelapt en geresocialiseerd. En degenen van wie een geliefde is vermoord? Die moeten zelf een advocaat inhuren willen ze smartengeld krijgen, ze worden aan hun lot overgelaten.� De balans is scheef, vindt hij. �Gezinnen vallen uit elkaar, huwelijken stranden, mensen raken hun baan kwijt. Door onze dadercultuur delft rechtvaardigheid het onderspit.�

De positie van nabestaanden en slachtoffers kan in de eerste plaats worden verbeterd door naar ze te luisteren. �Het spreekrecht dat nabestaanden en slachtoffers nu hebben, is een stap in de goede richting, maar wat mij betreft nog veel te beperkt. Je mag het niet eens over de daad zelf hebben! Die passages streept het OM met een dikke zwarte stift door.�

Met voorstellen zoals het toekennen van smartengeld via het strafrecht of daders verplichten naar de zitting te komen, wil het comit� iets aan de positie van slachtoffers doen. Maar eigenlijk wil Eerdmans veel verder gaan: wat hem betreft krijgen nabestaanden ook een stem in het bepalen van de hoogte van de straf.

Waar een pleidooi voor meer rechten voor nabestaanden op bijval kan rekenen, oogsten dergelijke voorstellen kritiek: ontstaat er zo geen volksgericht in de rechtszaal? Onzin, vindt Eerdmans. �Er wordt gesuggereerd dat nabestaanden de dader aan de hoogste boom willen opknopen. Maar wat slachtoffers willen is erkenning en gerechtigheid.� Openheid Daarnaast wordt het tijd dat de rechterlijke macht en het OM de luiken openzetten, vindt Eerdmans. Al is de rechtspraak wat dat betreft verder van huis. �Het OM gaat al wel bij burgers te rade over de hoogte van straffen, rechters zijn doodsbenauwd voor emotie in de rechtszaal.�

Eerdmans is een voorstander van lekenrechtspraak. �Mij wordt dan voor de voeten geworpen dat ik zo wil bereiken dat er hogere straffen worden opgelegd. Maar uit onderzoek blijkt juist dat burgers die in een dossier zijn ingevoerd een stuk lager straffen dan burgers die dat niet zijn.� Zo verwacht de voorzitter meer begrip te cre�ren voor de hoogte van straffen. �Rechtspraak en OM zijn instanties die de maatschappij zouden moeten vertegenwoordigen, maar het volk begrijpt er steeds minder van.�

Wil het comit� ook daadwerkelijk veranderingen tot stand brengen, moet het bij de politiek zijn: voorstellen als het invoeren van lekenrechtspraak vereisen een wetswijziging. In de na 9 juni te vormen coalitie vestigt Eerdmans zijn hoop op de VVD. �Het moet raar lopen wil die partij niet in het volgende kabinet zitten. Ik zie Fred Teeven wel zitten als minister van Justitie. Hij is het meest begaan met de noden van slachtoffers en nabestaanden.� Revolte Wat kan het comit� tot nu toe op zijn conto schrijven? Trekt Hirsch Ballin zich er iets van aan als hij weer een brief van Joost Eerdmans krijgt? �Brieven sturen, aandacht trekken en lawaai maken: het helpt. Sinds onze oprichting hebben we twee dingen bereikt: het afschaffen van de Fokkensregeling, waardoor veroordeelden na het uitzitten van eenderde van hun straf aan hun tbs-behandeling konden beginnen, en het uitbreiden van het spreekrecht.�

Het comit� heeft het tij mee, aldus Eerdmans. �Binnen het OM heeft al een omslag plaatsgevonden, dat verwacht ik ook binnen de rechterlijke macht. Daarnaast richten we ons op strafjuristen en relativerende criminologen, die het zelfs barbaars vinden om mensen op te sluiten. Er is een maatschappelijke revolte aan de gang. We zitten op een golf die niet te stoppen is.�

Bron: Spits, 20 mei 2010

Lokale partijen leveren meeste wethouders

Lokale partijen hebben in veel plaatsen hun overwinning tijdens de gemeenteraadsverkiezingen verzilverd in de vorm van wethoudersposten. Dat gaat vooral ten koste van de PvdA. Dat blijkt uit onderzoek van het blad Binnenlands Bestuur. Op dit moment heeft ongeveer 90 procent van de gemeenten een nieuw college.

Lokale partijen hebben in die gemeenten bij elkaar 336 wethoudersposten en zijn daarmee nu de grootste leverancier. De PvdA staat op 194. Deze partij had voor de verkiezingen met 375 de meeste wethouders. De sociaal democraten zijn daarbij ook nog eens ingehaald door de VVD (nu 242) en het CDA (238).

Binnenland Bestuur ontdekte verder dat het aantal wethouders in de nieuwe colleges met in totaal drie is gegroeid. 61 posten werden geschrapt, terwijl er elders 64 bijkwamen.

Bron: Telegraaf

De gebalde vuist voor het slachtoffer

Joost Eerdmans zal de criticasters maar voor zijn. Het Burgercomit� tegen Onrecht is een 'actiegroep'. ,,Maar wel ��n met nobele motieven. Ons strafrechtstelsel beloont daders en straft slachtoffers. Dat kun je nooit accepteren.''

Gisteren nog. De man die de 44-jarige Amsterdamse taxichauffeur Rob Sitek sloeg waarna deze stierf kreeg twee haar cel opgelegd. Veels te mager, die straf. Aldus oud-Kamerlid Joost Eerdmans van het Burgercomit� tegen Onrecht.,,Ik heb met de nabestaanden van Sitek gesproken. Die zien Rob nooit meer aan de ontbijttafel, vieren nooit meer zijn verjaardag.��

De motoren van de burgercomit� zijn sinds 2009 Martin Roos, Jack Keizer en politicus Joost Eerdmans. Samen behartigen zij -met hun participanten- de belangen van slachtoffers en nabestaanden van ernstig geweld. De eerste twee zijn vaders van vermoorde zonen. Dat maakt Eerdmans een vreemde eend in de bijt. ,,Ik ben goddank nooit getroffen door zulk leed. Maar er moet iets aan het huidige strafrecht worden veranderd. Dit kan niet langer. De dader staat nu centraal. Het slachtoffer komt er slecht vanaf.��

Eerdmans, die het werk voor het comit� nadrukkelijk scheidt van zijn wethouderschap in Capelle aan den IJssel somt het rijtje moeiteloos op. Slachtoffers en nabestaanden moeten te horen krijgen wanneer daders met verlof gaan. Er moeten schadevergoedingen komen. Zij moeten onbeperkt spreekrecht krijgen tijdens rechtszaken. ,,Sinds Napoleon is ons rechtssysteem ingesteld op de dader. Hoe krijgen we die weer de maatschappij in. De vergelding is in het geding. Nabestaanden, en ik heb nogal veel contact met hen, kunnen nergens heen met hun wrok. De straffen zijn laag, ze hebben niets te vertellen. De dierbaren die zij hebben verloren krijgen ze niet terug en de rechterlijke macht geeft een signaal af als dat zoiets onbelangrijk is. Dan maak je nieuwe slachtoffers. En ze hebben niemand, terwijl moordenaar een leger advocaten hebben. Die ruiken publiciteit en geld. Dat iemand als de seriemoordenaar Koos H. twee advocaten heeft! Dat kun je een nabestaanden die geen advocaat krijgt , geen vergoeding en nauwelijks spreekrecht niet uitleggen. ��

Het is een gevaarlijk koord waarop het comit� balanceert. Want vergelding en zwaardere straffen klinkt populistisch. Alle verdachten direct levenslang, dreunt het op internetfora. ,,Ja, we zijn ook een actiegroep. En we willen echt niet iedereen levenslang wegstoppen. Maar het is nu te soft, er is te weinig confrontatie. ��

Eerdmans bestookt zijn oude werkterrein, het Haagse Binnenhof, met idee�n. Lobbyt aan de lopende band. Schrijft de top van het Openbaar Ministerie en de minister van Justitie aan. Verschijnt voor draaiende camera�s en neemt plaats achter de kladblokken van journalisten. Spuwt de wens dat moordenaars en verkrachters niet mogen terugkeren naar de plaats waar hun slachtoffers wonen. Zegt dat kindermoordenaars en -verkrachters levenslang moeten krijgen, omdat ze ongeneeslijk zijn. Stelt dat verdachten verplicht in de rechtszaal moeten verschijnen. ,,Echt niet alle nabestaanden willen dat daders voorgoed achter tralies verdwijnen. Ze willen erkenning van hun leed. Zo willen we ook dat -als nabestaanden dat willen- de daders iedere week verplicht foto�s van hun slachtoffers te zien krijgen. Nu draait een dader de cel in en begint hij aan een �schoon� bajesleven en kan erna weer verder. Nee, hij moet minstens een jaar worden geconfronteerd met zijn delict. Beseffen wat hij teweeg heeft gebracht.��

Resultaat ligt er mogelijk binnenkort. Toen Paul S., viervoudig moordenaar uit Kerkrade die zijn schoonfamilie doodde een deel van zijn celstraf dreigde te ontlopen, veerde het comit� op. Hij had eenderde van zijn straf uitgezeten en stond op het punt naar een tbs-kliniek te verkassen, zoals dat geregeld is. ,,Marlies Heuts, de zus van ��n van de slachtoffers, belde ons radeloos op. Die S. is slim en zou snel de tbs uit zijn en dus een jaar of twee per moord hebben gezeten. Dat is onbestaanbaar.�� Een lobby via VVD'er Fred Teeven en staatssecretaris Albayrak zorgde ervoor dat er een wetsvoorstel komt om die regeling af te schaffen. ,,Daar doen we het voor. Gerechtigheid.��

Zijn drive is niet te stuiten, sinds Eerdmans sprak met medecomit�lid Martin Roos. Diens 31-jarige zoon werd in 2000 zonder enige duidelijke aanleiding doodgeschoten door een vader en zoon uit een woonwagenkamp nabij Loosduinen. 'Killing for fun'. Vermoord voor de lol, zei de aanklager. ,,Dat greep me zo aan,�� vertelt Eerdmans. ,,Iedereen heeft passies. De een het klimaat, de ander onderwijs. Ik wil hier een gebalde vuist voor maken.��

AD, 22 april 2010

Gisteren in Hart van Nederland

Kijk naar deze link

http://www.hartvannederland.nl/nederland/2010/nabestaanden-moeten-meer-inspraak-krijgen/

Dierenpolitie blijkt erg populair

Sinds bekend is geworden dat we in Capelle aan den IJssel mogen starten met een proef met gemeentelijke dierenpolitie is het hek van de dam. Honderden steunbetuigingen uit Capelle en ver daarbuiten rollen binnen en ook tientallen sollicitanten hebben zich gemeld om de eerste 'animal cops' van Nederland te worden.

Heb nu ook uit diverse andere steden support gekregen (Zwolle, Amsterdam, Rotterdam, Deventer, Spijkenisse, Almelo en zelfs Antwerpen) waar initiatieven worden genomen wordt om ons voorbeeld te volgen.

Samen met het ministerie van LNV zijn we nu druk bezig om zo snel mogelijk te kunnen starten met onze pilot. Dat betekent een aanwijzing krijgen waarmee onze Boa's formeel kunnen gaan handhaven op de Dierenwet en een korte opleiding voor ze realiseren zodat zij weten hoe die wet precies in elkaar steekt.

Ik kan niet wachten!

Burgercomit�: Openbaar Ministerie oogst onbegrip

Het sectierapport van de vermoorde 12-jarige Milly Boele moet openbaar worden gemaakt. Dat stelt het zogeheten Burgercomit� tegen Onrecht van ex-Kamerlid Joost Eerdmans.

�Wij volgen de zaak op de voet. De uitkomsten van de sectie moeten nu bekend worden gemaakt. Ik hoor nu van veel mensen dat zij vermoeden dat de verdachte de hand boven het hoofd wordt gehouden, omdat het een politieagent is. Alleen daarom al zou het OM meer openheid moeten betrachten�, stelt Eerdmans. �Geef openheid. Wat is er mis mee als bekend wordt dat het om een zedenmisdrijf gaat?�

Verder wil het Burgercomit� de reden van justitie horen waarom politieagent Sander V. alleen wordt verdacht van doodslag en niet van moord. �Waarom is dat zo? Laat het OM maar een goede reden geven waarom er alleen een verdenking is van doodslag.�

�Alles wat justitie op dit moment doet roept alleen maar meer vraagtekens op. En dat komt het vertrouwen in het OM niet ten goede�, aldus Eerdmans. Het Burgercomit� tegen Onrecht zet zich in voor slachtoffers van zware misdrijven en wil met name hogere straffen voor daders en meer aandacht voor slachtoffers.

Bron: Telegraaf

Eerdmans: Vonnis ontvoerd meisje Ede onaanvaardbaar

�Onbestaanbaar, onaanvaardbaar en buitengewoon onverkwikkelijk.� Joost Eerdmans, voorman van het Burgercomit� tegen Onrecht, is verontwaardigd over de in zijn ogen veel te lage straffen tegen de twee mannen die vorig jaar een 7-jarig meisje uit Ede ontvoerden en misbruikten.

�Ik had gehoopt dat de leeftijden van de twee daders, 28 en 29 jaar, de hoogte van de straffen zou zijn�, verwoordt Eerdmans zijn ergernis. Zijn vorig jaar opgericht burgercomit� komt op voor de rechten van �familie van� slachtoffers van ernstige misdrijven.

De rechtbank in Arnhem veroordeelde Leo S. (28) afgelopen maandag tot een celstraf van 7 jaar en tbs. Zijn handlanger Kaj M. kreeg 10 jaar cel. Het openbaar ministerie (OM) eiste eerder fors hogere straffen.

De familie van het slachtoffer toonde zich �erg aangeslagen� door het vonnis. Het zit de familie vooral dwars dat Kaj M. tbs ontloopt. De crimineel werkte in het Pieter Baan Centrum (PBC) niet mee aan een onderzoek uit vrees voor tbs, die in theorie levenslang zou kunnen duren. Daardoor konden zijn behandelaars de rechter geen tbs-advies verstrekken.

Kunt u zich de frustratie van de familie voorstellen?
Eerdmans, voorheen kamerlid voor de LPF en nu wethouder in Capelle aan den IJssel: �Zeer zeker. Het is onbestaanbaar en buitengewoon onverkwikkelijk dat Kaj M. het wel of niet krijgen van tbs naar zijn hand kan zetten. Dit soort mensen moet veel langer worden opgesloten. Ik zal niet zeggen: �Stop ze in een gevangenis en gooi de sleutel weg�, maar wel pleit ik voor veel hogere straffen.

Het zal deze man ongetwijfeld door zijn advocaat zijn ingefluisterd dat hij zijn mond moet houden. Dan denk ik: Zou die advocaat dat ook zeggen als zijn eigen dochtertje wordt misbruikt? Advocaten hebben het maar over een rechtvaardige samenleving. Ik heb tabak van dat verhaal. Het is een groot onrecht als deze man na zes jaar al weer op straat kan staan, omdat gevangenen immers vaak na tweederde van hun straf weer de samenleving in mogen.�

Je vraagt je af wat zo�n zedenmisdadiger weer gaat doen als hij vrij is.
�Er ontstaat een zeer gevaarlijke situatie. Uit onderzoek van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum (WODC) van het ministerie van Justitie blijkt dat 80 procent van de pedomisdadigers binnen dertig jaar weer in de fout gaat. Dus laten we uitkijken en maatregelen nemen. En laten we ermee ophouden om Nederland als een soort proeftuin voor zedenmisdadigers te gebruiken. Daar worden kinderen het slachtoffer van.

Pedomisdadigers zijn feitelijk niet te genezen. Ik pleit bijvoorbeeld voor chemische castratie, zoals in Florida. Dat remt de libido, maar weer niet de agressie.

Laten we waakzaam zijn. Ik zie die waakzaamheid echter helaas niet terug in de strafmaat. Het Nederlandse strafklimaat is nog altijd doordesemd van dadergerichtheid en lankmoedigheid. Dat is absurd.

Van strafrechtgeleerden, advocaten of kamerleden zul je niet gauw een negatief oordeel over rechterlijke uitspraken horen. Dan is het al gauw: �We hebben de scheiding der machten. De rechter is onafhankelijk.� Er rust een taboe op kritiek op rechters. Daar moeten we vanaf. Uit onderzoek van de Raad voor de rechtspraak blijkt dat 80 procent van de burgers de straffen te laag vindt. Het probleem ligt bij de rechters. Zij leggen te lage en te genuanceerde straffen op, ook al eist het openbaar ministerie hogere straffen.

Ik heb een tijdje vrijwillig in de gevangenis doorgebracht. Daar is de gedachte: �We hebben het niet meer over het delict of over het slachtoffer, nee, we beginnen blanco, opnieuw.� Van zo�n benadering moeten we af. Maak misdadigers het eerste jaar van hun gevangenschap goed duidelijk wat ze hebben aangericht, wat ze het slachtoffer hebben misdaan. Ja, ik pleit voor een moreel app�l.�

Een van de ontvoerders, Leo S., wilde uit angst en schaamte niet ter zitting verschijnen. Daar ging de rechter mee akkoord. Wat vindt u daarvan?
�Als burgercomit� vinden we dat verdachten op de zitting moeten verschijnen. Daar hebben nabestaanden, familieleden van het slachtoffer en de maatschappij recht op. Als je dan in staat bent tot gruweldaden, tot het willens en wetens beroven van de integriteit van een jong meisje, dan zul je je daar ook in het openbaar voor moeten verantwoorden. Dat een rechter kennelijk zo makkelijk het wegblijven van zo�n man toestaat, toont aan dat ons rechtsysteem echt mank gaat.�

Bron: Reformatorisch Dagblad, 24 maart

Leefbaar Rdam samen met PvdA?

In het belang van de stad

Natuurlijk moeten PvdA en Leefbaar in Rotterdam met elkaar aan tafel. Er is na de heftige campagne en dito verkiezingsuitslag geen andere keuze denkbaar, als je de stad niet nog eens 4 jaar door een verbale oorlog tussen beide rivalen lam wilt laten leggen. Juist de uitslag van 3 maart zonder ��n duidelijke winnaar geeft - herstemming of niet - aan dat het kiezersmandaat voor een coalitie linksom of rechtsom ontbreekt. Bij zo'n coalitie zal ook de komende jaren de vete tussen LR en PvdA blijven voortduren. De sfeer van de laatste jaren en de campagne was hard van toon van beide zijden, maar feit is dat Rotterdam nu staat voor forse bestuurlijke uitdagingen en grote ombuigingen die de hele Rijnmondse regio raken. Er is grote behoefte aan een breed politiek draagvlak onder de nieuwe Rotterdamse coalitie. In Capelle aan den IJssel werken wij als Leefbaar al jaren uitermate effectief met de PvdA samen. Zeker met verschillen in opvatting en stijl, maar met de gezamenlijke focus op een betere stad en samenleving. Belangrijkste voorwaarden voor een vruchtbare samenwerking tussen natuurlijke tegenpolen zijn a) kijk naar de toekomst en niet naar het verleden b) heb respect voor elkaars verschillen c) stap over persoonlijke rancune heen en d) spreek af dat je elkaar dingen gunt. Die gun-factor is in ons College van PvdA met Leefbaar Capelle cruciaal voor het vertrouwen geweest. Je moet elkaar de ruimte geven en successen gunnen. Dat betekent dus ook dat je niet elk onderwerp iedere week moet uitonderhandelen tot zouteloze compromissen. Geef elkaar ruimte om zich te profileren op de eigen top-prioriteiten. PvdA op armoedebeleid en LR op veiligheid, om eens wat te noemen. Winsemius zal gauw genoeg ontdekken dat er in de programma's van beide partijen genoeg overlap te vinden is voor een degelijk stadsbestuur dat door de burgers breed gedragen wordt.

PvdA is niet aan de beurt in Amsterdam

Wat schetst mijn verbazing te lezen dat er alweer twee namen van PvdA-ers (Ter Horst en Van der Laan) circuleren om Job Cohen op te volgen in Amsterdam. Wat een poppenkast. Ten eerste: gaan de Amsterdammers niet zelf over wie hun nieuwe burgemeester straks wordt? Oh nee, dat was die wet die Guusje Ter Horst als minister persoonlijk de nek heeft omgedraaid. Ten tweede: �ls de koehandel eerlijk gespeeld zou worden dan is in elk geval de PvdA niet aan de beurt. Met Aboutaleb in Rotterdam en Wolfsen in Utrecht is die partij al (te) rijk bedeeld in de grote steden. Ten derde: waarom worden de lokale partijen stelselmatig overgeslagen? Met 25% van de stemmen zijn zij de grote winnaar van de gemeenteraadsverkiezingen en vertegenwoordigen zij dus het grootste deel van de wensen van de burgers. Iets om eens over na te denken deze dagen.

Links heeft niets geleerd van opmars Pim Fortuyn

Partijen als PvdA en SP lijken niets geleerd te hebben van de opmars van Pim Fortuyn tijdens de verkiezingscampagne in 2002.

Dat stelt CDA-fractievoorzitter Pieter van Geel dinsdag in zijn weblog. De rol van Fortuyn wordt nu gespeeld door PVV-leider Geert Wilders.

Volgens Van Geel buitelen vooral linkse partijen over elkaar heen om in krachttermen afstand te nemen van de PVV, zoals maandag SP-fractievoorzitter Agnes Kant die de geschiedenis erbij haalde om te waarschuwen voor Wilders. Dat deed D66 in 2002 ook bij Fortuyn.

''Wilders geniet tegelijkertijd van de provocaties en gooit er elke keer weer een schepje bovenop'', aldus Van Geel.

Sympathie

In de ogen van de CDA-fractievoorzitter vergeten de partijen dat er veel mensen zijn die dagelijks de problemen ervaren die Wilders benoemt. De massale aanvallen op Wilders doen de sympathie voor hem alleen maar groeien, aldus Van Geel.

''Maar belangrijker, de frustratie groeit en groeit, omdat kennelijk de Haagse elite zich drukker maakt om het aanvallen van Wilders dan om het oplossen van de problemen die zij ervaren met criminele jongeren van Marokkaanse of Antilliaanse afkomst.''

Van Geel bepleit een harde aanpak van criminele jongeren die buurten terroriseren, door lik-op-stukbeleid. Zo wil hij uitbreiding van het voorarrest, een strafdienstplicht en een minimumstrafeis voor al het geweld in de publieke ruimte.

Bron: nu.nl

Burgercomit�: schaf (proef-)verlof voor ernstige misdadigers af

Het Burgercomit� tegen Onrecht wil dat het (proef-)verlof van gewelds- en zedenmisdadigers wordt afgeschaft. Zij zal dit vandaag per brief verzoeken aan Minister Hirsch Ballin van Justitie.

Directe aanleiding is de berichtgeving dat de 41-jarige in Duitsland opgepakte Rahali K. uit Geleen wordt verdacht van de moord op de Limburgse lerares Marie-Jos� Mullens. Rahali K. was sinds 30 maart vorig jaar op de vlucht voor Justitie toen hij de benen nam tijdens een verlof vanuit de gevangenis van Overloon. Volgens Justitie pleegde hij tijdens zijn vlucht op 15 mei de moord op Mullens.

Te vaak gaan misdadigers de fout in tijdens hun verlof en plegen zij nieuwe delicten op hun (proef-) verlof of nemen de benen en keren niet meer terug. Een greep:

- Een 31-jarige Utrechter verkrachtte begin november 2009 twee vrouwen gedurende zijn verlof. Hij keerde in juni niet terug van zijn proefverlof. Hij zat gevangen voor vrijheidsberoving, verduistering en bedreigingen.

- Een 34-jarige Enschede�r gijzelde, mishandelde en verkrachtte in april 2009 een vrouw tijdens zijn onbegeleide verlof vanuit de Van der Hoevenkliniek in Utrecht. De politie was � tegen de afspraken in � niet ge�nformeerd over het verlof.

- Cevdet Yilmaz, vermoordde zes willekeurige mensen in Caf� �t Koetsiertje te Delft op 5 april 1983, maar mocht tijdens zijn levenslange gevangenisstraf toch meermalen op verlof vanuit de Van der Hoevenkliniek in Utrecht. Tijdens die verloven stichtte Yilmaz een gezin.

- De extreem gewelddadige Turkse vrouwenmishandelaar Saban Baran kreeg op 4 september 2009 op �humanitaire gronden� verlof toegewezen en keerde nooit meer terug. Hij is sindsdien spoorloos.

Het Burgercomit� wil dat de samenleving niet langer als proeftuin wordt gebruikt om te kijken of ernstige misdadigers al toe zijn aan hun terugkeer. Dit is spelen met levens. Slachtoffers en nabestaanden staan doodsangsten uit wanneer zij horen dat hun dader tijdelijk op vrije voeten komt. �ls zij al hierover worden ge�nformeerd door Justitie. Meestal lezen ze het in de krant.

Daarom willen wij dat tijdens detentie geen verlof meer aan deze categorie�n misdadigers wordt verleend. De risico�s zijn te groot. Resocialisatie zal zeker moeten plaatsvinden, maar alleen n� detentie. Het Burgercomit� zal bij de Minister van Justitie gaan bepleiten dat deze misdadigers standaard een bijkomende voorwaarde naast hun gevangenisstraf krijgen, nadat ze hun straf hebben uitgezeten. Gedurende een periode van 10 jaar zullen zij in de gaten worden gehouden d.m.v. begeleid verlof, enkelbandtoezicht, meldplicht om uiteindelijk via onbegeleid verlof weer terug kunnen keren in de samenleving (enige uitzondering hierop: de pedo-lustmoordenaars). De Minister van Justitie dient op grond van art. 15a lid 5 Wetboek van Strafrecht het OM krachtig aanwijzing te geven dat zij veroordeelde geweldsmisdadigers en verkrachters straft met deze bijkomende standaard voorwaarde.

Reageer!

Capelle krijgt primeur in strijd tegen dierenleed

Nederland krijgt in navolging van de Verenigde Staten een heuse �dierenpolitie�. Speciale toezichthouders die dierenleed moeten bannen, gaan voor het eerst aan de slag in de gemeente Capelle aan den IJssel.

De aanstelling van de nieuwe �dierenpolitie� is een initiatief van Joost Eerdmans, wethouder in Capelle en voorzitter van het Burgercomit� tegen Onrecht. Landbouwminister Gerda Verburg heeft de gemeente voor ��n jaar als proeftuin aangewezen voor het experiment.

Lees hier het volledige bericht

Bron: Telegraaf.nl, 25 januari 2010

Jeugdige delinquent moet zwaardere straf krijgen

Het jeugdstrafrecht is volledig uit de tijd. Wie een volwassen misdaad begaat moet ook als een volwassene worden berecht.

Toen procureur-generaal Rieke Samson vorige maand afscheid nam van het Openbaar Ministerie, zei ze de toenemende roep om het berechten van jongeren naar volwassenenrecht een slechte zaak te vinden.

Lees hier het volledige artikel

Bron: Eindhovens Dagblad, 7 januari 2010

Vanaf 12 januari:Tros RegelRecht

Joost Eerdmans is vanaf dinsdag 12 januari 2010 om de week te zien in het nieuwe programma TROS RegelRecht, een nieuw programma over wangedrag, overlast en maatschappelijke onrust. Ivo Opstelten pakt met een team van vier deskundigen uw problemen aan.

Heeft u een probleem waarmee het team van RegelRecht u kan helpen? Laat het weten via het RegelRecht meldpunt.

Rechter, kom uit je Ivoren Toren

De rechterlijke macht zit fors in haar maag met de toenemende bemoeienissen van politici en anderen op haar (dis)functioneren. In plaats van de oorzaken daarvoor bij zichzelf te zoeken, richten leden van de zittende magistratuur steeds vaker de pijlen op criticasters en wijzen zij steevast op hun �onafhankelijkheid� als rechter.

Voorzitter Reinier van Zutphen van de Vereniging voor Rechtspraak maakte het wel al te bont, door in de Volkskrant van zaterdag 2 oktober jongstleden zelfs te menen dat de Minister van Justitie en Kamerleden die maatregelen willen treffen na de kapitale blunder van het gerechtshof Arnhem inzake de ontsnapping van de extreem gewelddadige vrouwenhandelaar Saban B., schuld hebben aan het afnemende vertrouwen in de rechterlijke macht. Dat is toch echt de omgekeerde wereld. Rechters zijn in Nederland voor het leven benoemd en hoeven aan niemand verantwoording af te leggen. Dat verklaart voor een groot deel hun afstandelijkheid ten aanzien van de burgers over wie zij recht spreken.

Rechters gaan er altijd prat op dat zij zich niet inlaten met de emoties uit de samenleving. Maar het recht is niet slechts een optelsom van feiten, het is juist ook een vertolking van de gevoelens in de maatschappij en van de slachtoffers. Vrouwe Justitae is blind, maar zeker niet doof. Hoe onafhankelijk is die rechtspraak trouwens, als vele rechter-plaatsvervangers tegelijk nog steeds ambtenaar, advocaat of zelfs Eerste Kamerlid zijn. De vele petten die rechters en hun plaatsvervangers dragen bezoedeld het imago van een onkreukbare magistratuur. Hoezo scheiding der machten?

Los van de blunder van de Arnhemse rechters, zien wij structurele oorzaken voor het afnemende draagvlak onder ons rechtssysteem. De magistratuur combineert een grote mate van macht met een traditie van geslotenheid die heeft geleid tot uitsluiting van burgers. Het Nederlandse rechtsstelsel gaat mank aan een gebrek aan toegankelijkheid, onafhankelijkheid, democratische legitimiteit en openbaarheid. De maatschappelijke onvrede met rechterlijke beslissingen groeit. Het juridisch jargon in vonnissen van rechters is voor niet ingevoerde burgers nauwelijks te volgen, laat staan hoe en waarom men tot een bepaalde beslissing is gekomen. Straffen voor zware misdrijven als moord en doodslag worden door een grote meerderheid van de bevolking als onbegrijpelijk laag ervaren. Volksvertegenwoordigers die beslissingen van rechters of het Openbaar Ministerie bekritiseren worden gemaand hun mond te houden over zaken waar iedereen een mening over mag hebben.

Omgekeerd lappen rechters de door de wetgever aanzienlijk verhoogde strafmaxima op zaken als verboden wapenbezit, dierenmishandeling en geweld tegen hulpverleners aan hun laars. De in de maatschappij beleefde urgentie wordt in de ivoren toren niet gehoord. Daarom zal de publiekelijke verontwaardiging steeds gaan luider klinken na onlogische of foute beslissingen. Terecht wordt meer en meer de druk op rechters opgevoerd om te vonnissen in veel duidelijkere en begrijpelijke taal. Knarsetandend hebben strafrechters bovendien een plek in de rechtszaal moeten toekennen aan slachtoffers en nabestaanden die een verklaring ter zitting mogen uitspreken. Maar nog steeds is dit alleen toegestaan indien er geen kwetsende opmerkingen over de dader worden gemaakt.

De bewust gecre�erde afstand tussen rechters en burgers heeft in Nederland trekken van een vorige eeuws Sovjetregime en vormt een belangrijke oorzaak van het onbegrip en wantrouwen onder de bevolking. Nederland is een van de weinige landen ter wereld, zo niet het enige land, waar burgers op geen enkele manier kunnen deelnemen aan de rechtspraak. Burgers worden op afstand gehouden door een gesloten groep van professionele juristen die in het eisen en spreken van recht geen inmenging toelaten van buitenstaanders die niet aan de beroepsvereisten voldoen.

Het credo is: voor u, maar zonder u. De toekomst en de legitimiteit van onze rechtspraak zal voor een groot deel afhangen van de bereidwilligheid onder rechters om de deuren van hun bastiljon flink open te zetten.

Joost Eerdmans is voorzitter van het Burgercomit� tegen Onrecht

bron: Opinieartikel van Joost in de Volkskrant, zaterdag 10 oktober 2009

Vrouwe Justitia is blind maar niet doof

De rechterlijke macht ligt onder vuur van een groot deel van de bevolking. Uit onderzoek van de Raad voor de Rechtspraak bleek vorige week dat 85% van de Nederlanders vindt dat misdadigers in ons land te licht worden bestraft. Dat er een grote vertrouwensbreuk is tussen bevolking en rechters, wordt eveneens duidelijk uit ditzelfde onderzoek: zo�n 1 op de 3 burgers heeft geen of weinig vertrouwen meer in onze rechtspraak. Deze cijfers moeten ons grote zorgen baren. Niemand zal toch kunnen verdedigen dat een viervoudige moordenaar als Paul S. al na 1/3 van zijn gevangenisstraf uit de cel mag, dat er nog steeds aan de lopende band taakstraffen aan meervoudige kindermisbruikers en doodslagplegers worden uitgedeeld of dat zware misdadigers als Saban B., de extreem gewelddadige Turkse vrouwenmishandelaar, een week met onbegeleid verlof mocht gaan omdat hij het huis van zijn vriendin moest opknappen. Het ergste van dit alles is nog dat dit geen losstaande incidenten betreft maar juist de illustratie vormt van een patroon van verkeerde beslissingen en blunders vanuit de zittende magistratuur.

Mensen die vinden dat er te slap wordt gestraft worden meestal beticht van een onderbuikgevoel of krijgen van juristen te horen dat er in Nederland al veel strenger wordt gestraft dan in landen om ons heen. Kijk naar Amerika zegt men, daar zijn de straffen zeer hoog en is de misdaad alleen maar toegenomen! Niemand vraagt zich af hoe de misdaad zich daar had ontwikkeld als elke moordenaar met een taakstraf was heengezonden. Bovendien is de geweldspiraal in de VS voornamelijk ontstaan doordat er op dat continent inmiddels meer wapens dan mensen in omloop zijn. Ook horen we altijd weer het bekende argument: straffen helpen niet. Voor wie niet, zou ik willen vragen? Voor de crimineel is het ongetwijfeld veel beter om snel vrij te komen. Maar voor de slachtoffers, het rechtsgevoel in de maatschappij en de veiligheid van de samenleving ligt dit heel anders en verdient een stevig strafbeleid de voorkeur.

De oorzaak van ons lankmoedige strafbeleid ligt bij de oorsprong van onze strafwetgeving die stamt uit de Franse tijd, begin 19e eeuw. Toen werd door Napoleon het dadergerichte strafrecht ingevoerd, dat sindsdien in feite draait om twee zaken: de daad en de dader. Het slachtoffer of de nabestaanden spelen niet meer dan een rol in de kantlijn. Gelukkig is daarin in de loop van met name de laatste tien jaar enige vooruitgang geboekt. Zo is het succesvolle spreekrecht voor slachtoffers ingevoerd. De verklaring die het slachtoffer ter zitting mag uitspreken is helaas nog wel aan restricties gebonden, waardoor het slachtoffer niets mag zeggen over of tegen de verdachte. Maar het is een begin.

Kern van het probleem is dat plegers van criminaliteit vaak worden gezien als de werkelijke slachtoffers. Een slechte opvoeding, moeilijke jeugd of drugsverslaving werken als strafverminderende omstandigheden. Onder druk van linkse criminologen en later de Coornhert Liga voor Strafrechthervorming, is de gedachte gegroeid dat resocialisatie en therapie de belangrijkste voorwaarden voor een effectieve straftoemeting vormen. We zijn kwijtgeraakt dat criminaliteit een bewuste keuze is. De oorzaak van criminaliteit ligt in het besluit van criminelen om criminaliteit te plegen. Wie ernstige misdaden pleegt, dient ernstig gestraft te worden. Vergelding van het veroorzaakte leed verdient aldus een prominente plaats in de strafmaat voor plegers van zware misdaden.

De maatschappelijke onvrede met rechterlijke beslissingen groeit. Het juridisch jargon in vonnissen van rechters is voor de niet-ingevoerde burger nauwelijks te volgen, laat staan hoe en waarom men tot een bepaalde beslissing is gekomen. Volksvertegenwoordigers die beslissingen van rechters of het Openbaar Ministerie bekritiseren worden gemaand hun mond te houden over zaken waar ieder ander een mening over mag hebben. Omgekeerd lappen rechters de door de wetgever aanzienlijk verhoogde strafmaxima op zaken als verboden wapenbezit, dierenmishandeling en geweld tegen hulpverleners aan hun laars. De in de maatschappij beleefde urgentie wordt in de ivoren toren niet gehoord. Terecht wordt meer en meer de druk op rechters opgevoerd om te vonnissen in veel duidelijkere en begrijpelijke taal.

Maar in plaats van de oorzaken daarvoor bij zichzelf te zoeken, richten leden van de zittende magistratuur steeds vaker de pijlen op criticasters en wijzen zij steevast op hun �onafhankelijkheid� als rechter. Rechters zijn in Nederland voor het leven benoemd en hoeven aan niemand verantwoording af te leggen. Dat verklaart voor een groot deel hun afstandelijkheid ten aanzien van de burgers over wie zij recht spreken. Rechters gaan er prat op dat zij zich niet inlaten met de emoties uit de samenleving maar het recht is niet slechts een optelsom van feiten, het is juist ook een vertolking van de gevoelens in de maatschappij en van de slachtoffers. Vrouwe Justitia is blind, maar zeker niet doof. Hoe onafhankelijk is die rechtspraak trouwens, als vele rechter-plaatsvervangers tegelijk ambtenaar, advocaat of zelfs Eerste Kamerlid zijn. Dit bezoedelt het imago van een onkreukbare magistratuur. Hoezo scheiding der machten?

De hoge opkomst bij de open dagen van rechtbanken en hoven ten spijt, er bestaat een grote afstand tussen rechters en burgers die het onbegrip en wantrouwen voeden. Nederland is een van de weinige landen ter wereld, zo niet het enige, waar burgers op geen enkele manier kunnen deelnemen aan de rechtspraak. Een gesloten groep van professionele juristen laat in het eisen en spreken van recht geen inmenging toe van buitenstaanders die niet aan de beroepsvereisten voldoen. Het credo blijkt te zijn: voor u, maar zonder u. De toekomst en de legitimiteit van onze rechtspraak zal voor een groot deel afhangen van de bereidwilligheid onder rechters om beter te luisteren naar de gevoelens in de samenleving en tegelijkertijd de deuren en ramen van hun bastiljon open te zetten.

Joost Eerdmans, Burgercomit� tegen Onrecht

Dit stuk is geplaatst in Trouw op vrijdag 13 november 2009